Verslavingsverschijnselen…

Standaard

Oh, gister was het zover. Volgens mij had ik last van verslavingsverschijnselen. Het enige waar ik aan kon denken was: stof, stof en nog eens… stof.

Ik had thuis restjes stof, stof voor mevrouwtjes en stof voor meisjes. Maar geen stof voor kleine smurfen. En was dat nou net de persoon waar ik wat voor wilde maken. Een leuk shirt of (nog een) broekje.

Ga ik naar een stoffenwinkel in het dorp. Heel veel stofjes, heel veel leuke stofjes. Maar die zijn allemaal voor meiden. Waar zijn de leuke stofjes voor jongens???

Niet geslaagd, maar ik wilde zo graag wat leuks maken voor kleine smurf.

Ik naar een stoffenwinkel naar een dorp verderop. Ik met de auto, snel een parkeerplek zoeken (nog gratis :)). Mijn hart ging steeds sneller kloppen. Zag ik daar de stoffenwinkel al? Ja, daar is die! Oh, en ze hebben die leuke aanbieding ook nog. Een tas vullen met stof voor maar 5 euro. Oh, mijn hart ging nog sneller kloppen.

Ik haastte me naar binnen. En dook in de bak met stoffen. Graai, graai en proppen maar! Gulzig was ik, niet normaal meer. Oh, nog een leuk stofje. Oh, wel klein, maar daar kan ik nog wel wat mee. En deze stof samen met die is super leuk voor kleine Smurf. Vul, vul.. oh, tas vol. Dan nog maar een tas vullen.

In een kwartiertje had ik twee tassen vol met stofjes. Hup, naar huis en mijn schatten bekijken.

Nu nog wat leuks van deze stofjes maken, want aan alleen stofjes hebben we niks.

Dus nu, hup achter de naaimachine mevrouw Gewoontjes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s